امر به تحصيل آداب و منع از تفاخر بانساب 301 نفى عوارض جسمانى و اثبات فضائل نفسانى 301 تحسين سكوت و ستايش صموت 302 تنبيه بر ترك جواب اراذل و ارشاد بتعظيم ارباب فضائل 303 اظهار آثار حلم از كمال كياست و علم 304 امر بستر عيوب و عفو ذنوب 304 شكوه از منافقان زمان كه دوستى ايشان منحصرست در زبان 305 شكايت از وجدان اعدا و فقدان احبّا 306 دعاى حضرت حقّ و ثناى فيّاض مطلق 306 تضرّع و مناجات با حضرت رفيع الدّرجات 307 منع مداومت در منادمت و نفى مواظبت در مصاحبت 308 بيان وجه مختار در ترتيب چيدن اظفار 309 تقريب نفوس بموت و تقرير طباع بر فوت 310 تبيين مصائب زمان و تعيين نوايب جهان 313 ارشاد ارباب صلاح باسباب فلاح 314 بيان زوال جاه و مال و نفى حرص ندامت‌مآل 316 توبيخ بر متابعت نفس و هوا و نهى از طمع دوام و بقا 317 شكايت از پيرى و بياض مو با حسن بيان و تنبيه بر معايب دنيا و اهل آن 319 تشنيع از تفرقهء ايّام و شهور و شكايت از حادثهء اعوام و دهور 323 تأسّف بر ايّام جوانى و دوستان جانى 324 اظهار ملال از مصائب ايّام در وقت وفات فاطمه ، عليها السّلام 324 اظهار محبّت فاطمهء زهرا هنگام رحلت او از دنيا 325 خطاب به فاطمه بعد از وفات او و تذكار وفادارى و ثبات او 326 جواب از زبان زهرا ، رضى اللّه تعالى عنها 326 مرثيّه در وقت زيارت خاتم ، صلّى اللّه عليه و سلّم 327 تعيير خيرهء تيره وليد بن مغيره 328